Endalok heimaverkefna? Andrej Karpathy um framtíð námsmats á tímum gervigreindar
Er tími heimaverkefna liðinn? Andrej Karpathy, einn þekktasti sérfræðingur heims í gervigreind, segir að skólar verði að hætta að reyna að greina notkun gervigreindar og færa námsmat alfarið inn í kennslustofuna. Lestu um sýn hans á hvernig gervigreind mun breyta kennsluháttum.
Gervigreindin er komin til að vera og áhrif hennar á menntakerfið eru óumdeilanleg. Andrej Karpathy, fyrrum yfirmaður gervigreindar hjá Tesla og einn af stofnendum OpenAI, deildi nýverið hugleiðingum sínum um hvernig skólar og háskólar ættu að bregðast við þessari tækni. Skilaboð hans eru skýr: Við verðum að hætta að líta á gervigreind sem svindl og byrja að líta á hana sem verkfæri sem krefst nýrrar nálgunar á útfærslu námsmats.
Eftirlit er vonlaust verk
Karpathy bendir á að tilraunir til að greina notkun gervigreindar í heimaverkefnum séu dæmdar til að mistakast. „Þú munt aldrei geta greint notkun gervigreindar í heimaverkefnum. Punktur,“ segir Karpathy. Hann telur að öll svokölluð „greiningartól“ (e. detectors) virki í raun ekki og sé auðvelt að blekkja. Kennarar verði því að ganga út frá því sem vísu að öll vinna sem fer fram utan kennslustofunnar sé unnin með aðstoð gervigreindar.
„Flipped Classroom“ og mikilvægi staðarnáms
Vegna þessa telur Karpathy að meirihluti námsmats þurfi að færast inn í kennslustofuna. Með því að færa áhersluna frá heimaverkefnum yfir í verkefni sem unnin eru undir eftirliti kennara, helst hvati nemenda til að læra efnið óbreyttur. Nemendur vita að þeir þurfa á endanum að sýna fram á færni sína án hjálpartækja í tíma.
Þetta kallast oft á tíðum „vendikennsla“ (flipped classroom), þar sem tíminn í skólanum nýtist í verkefnavinnu og mat, en heimanámið snýst frekar um undirbúning.
Gervigreindin sem nýja reiknivélin
Markmiðið er þó ekki að banna gervigreind, heldur að tryggja að nemendur séu ekki „berskjaldaðir“ án hennar. Karpathy líkir stöðunni við komu reiknivélarinnar. Skólar kenna enn grunnstærðfræði svo nemendur skilji lögmálin og geti reiknað í huganum, þrátt fyrir að reiknivélar séu alls staðar.
Sama lögmál gildir um gervigreind. Nemendur verða að skilja viðfangsefnið til að geta sannreynt svörin sem gervigreindin gefur. „Staðfestingarhæfni er sérstaklega mikilvæg þegar kemur að gervigreind, sem er ennþá mun gallaðri og villugjarnari en reiknivélar,“ segir Karpathy. Ef nemandi skilur ekki efnið, getur hann ekki metið hvort „skipunin“ (e. prompt) hafi skilað réttri niðurstöðu.
Niðurstaða: Færni með og án tækni
Að lokum snýst þetta um jafnvægi. Kennarar munu áfram hafa frelsi til að ákveða hvaða hjálpartæki eru leyfð hverju sinni, hvort sem það er opin bók, engin tæki eða fullur aðgangur að gervigreind. Takmarkið er að útskrifa nemendur sem eru færir í að nota þessa öflugu tækni, en geta jafnframt staðið á eigin fótum án hennar.
